Retiro

Kayseri’de ucaga binerken aprondaki sararmis cimenlere bakip Allahim Avrupa’da apron boyle midir hic diyerek aninda memleketimi satmamdan cok degil bir kac saat sonra Madrid’e indigimde gordugum manzara aynisinin ispanyolcasi idi. Haliyle buraya  ilk geldgimde bir Akdeniz ulkesine gelmis gibi hissedemeyince yasadigim hayal kirikligi, bizimkiler aralikta beni ziyarete gelip de nasil yesil degil her yer yesermis dediklerinde etrafa alici gozle bakmamla anca gecti. Daha sonra subatta eve gidip geri donunce yesil bir Akdeniz ulkesi olduguna harbi harbi kanaat getirmis oldum.

Geldim, donecek oldum; tembelllikten anca baslayabildigim bu yaziyi devami gelecek diyerek simdilik noktaliyorum.

 

Reklamlar