Etiketler


efendim BÖ! 2010 adaylığım 1.likle sonuçlandığı için an itibariyle pek mesut bahtiyarım
her ne kadar törene katılamadığım için şu an elimde ödülüm olmasa da kendi çapımda mutluyum açıkçası
(hemen belirteyim ki keyfimden katılmadığım bi durum yok ortada zira ilk 3’e kaldığımın haberini geçen perşembe gece gibi aldım hemen koştur koştur otobüs saatlerine baktım ama maalesef dönüş için uyugun bi sefer yoktu tabi koca törenin vakti aman sinem evine vakitlice dönsün diye değişecek değil, tabi bi de istanbul’da yaşayanların hayatı istanbul’dan ibaret görmeleri de eklenince maalesef ki gidemedim zira benim hemen o akşam paldır küldür yola çıkmam gerekirdi iz bilmem yurt bilmem nası hemen çıkıp geleyim belki 1 hafta sonra olsaydı ben de dinlerdim yekta kopan’ı ben de görürdüm selçuk erdem’i)
kendi çapımda seviniyorum dememin nedeni de ne bi yarışmaya katıldım ilk 3’e kaldım dediğimde ne de hani ilk 3’e kalmıştım ya işte onda 1. olmuşum dediğimde evcağızımda resmen hımm ve iyi‘den öte pek bi sevinç ortamı oluşmaması
oysa ben görgüsüz gibi bilgisayarın başına geçip habire adımın yazdığı sayfaya bakıp yüzüme aptal bi gülümseme takarken sonunda dayanamayıp o sırada odaya gelen anneme ya niye mutluluğuma ortak olmuyosunuz 1. oldum ya az bi şey mi? derken buldum kendimi

bu kadar abartıyorum çünkü bu benim ömrümde aldığım ilk ödül hatta aday olduğum ilk olay haliyle ne kadar abartsam az

daha da uzatmayayım ve buraya yazdığım her şey için bana ilham veren ailecağzım, arkadaşcağızlarım ve de führer’imize teşekkürlerimi sunayım

Reklamlar