all in all you’re just another brick in the wall

duvar

güya okulun bittiği gün gelip bu başlıkla bi yazı  yazacaktım, artiz gibi, sanki her şeyi ben çözmüş ben bulmuş gibi
oysa şu anda tek düşünebildiğim öğrencilikten emekli olmanın ne kadar ağır bi şey olduğu
herifler boşa dememiş “babam sponsor olsun ömür boyu okurum” diye (bu laf da resmen ağzımdan çıkan iki laftan biri oldu bu aralar)

şurada bi kaç hafta öncesine kadar tek derdimiz sınavlardı, ondan önceki hafta mezuniyet töreniydi, ondan önceki hafta şenliklerde ülkücülerin bizden topladıkları haraçlardı ondan önceki hafta alesti , kapedeseydi derken derken vakit geçiveriyodu (oha lan sınavları fln övdüm resmen attığım başlıkla ters köşe oldum)

neyse daha fazla duygu sömürüsü yapmadan eğlenceli şeylerle devam edeyim
az evvel d dediğim gibi şenliklerimiz vardı geçen geçen haftalarda gazi bizi şaşırtıp hell dorado’yu getirdi ama şu da var ki gazi’de kendilerini dinleyecek pek bi kitle olmadığı için (gelenler de biz d dahil tek bildiğimiz “a drinking song”un “no more nerver again”iydi ki koca konseri tek bi mısrayla geçirdik resmen) maalesef demet akalından az dinleyicileri vardı (ki bu da iyi oldu betülka’yla birden bire kendimizi en önde buluverdik)

demin d dediğim gibi demet akalın’na da gittik isimlerini burda vermeyeyim ama a ve z ile (şaka gibi ama gerçek insanlar bunlar) önce bahçede z’nin bize getirdiği kek ve açmayı götürdük sonra da köy düğünü gibi olan konser alanında en azından haracımızın karşılığı kadar eğlenelim dedik (işin ilginci hell dorado’da almadılar – şaşırdığım şeye bak ya)

tuğba ile gazi hatırasıbir sonraki nev’e ise tuğba’yla gittik konser boyu çay içip oturduk muhabbet ettik bakan çocukları getiriyo diye almadığım mısırdan aldık (müptelası oldum resmi şenlik yiyeceğimiz oldu) gazi hatırası fotoğraf çektirdik derken derken şenlikler d bitiverdi hoş bi d manga vardı ama onlar da yeni şarkılarından takıldıkları zaman şahsım adına o kadar eğlenmedim bi d üstüne sevdiğim tek şarkıları olan “bitti rüya”yı da az unutmuşum eh haliyle hoş olmadı

sonrazığıma mezun olduk
babannemin imama benimse hademe önlüğüne benzettiğim  (ki hala aynı fikirdeyim onlarınki en azından vücütlarına oturuyo bizimki sezar’ın peştemali gibiydi resmen) mavi cübbelerimizle ufacık sahneye dizilip iki saat ayakta durduk püskülü çevirip kepleri attıktan sonra 5dk bile keyfini süremeden sahneden indik ama ailecağzımızın geldiği güzel bi gündü netice itibariyle

Reklamlar

“all in all you’re just another brick in the wall” için 4 yorum

  1. Valla cerene katılıyorum…Zaten kendini çok iyi ifade ettiğini yazılarını begendiğimi söylemiştim Alevcim:)

  2. Sezarın peştemalı:D:D….ayyy alevvvv öldüm yaaa…hakkaten bizim hademelerden tek farkımız keplerimizddi hehe keplerin bazılarınında püskülü yoktu…:D…hehehhee fukara mezuniyeti gariban gariban çıktık hele kollarımızı baglamamız yokmuydu hakkaten hepimiz birer imame olmuştu oracıkta…İnsan şöyle naylon kumaştan çakma ipekten bi cübbe yapar demi yok oda yoktu:D…

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s